Verslag Twilightrace 5 van 8 juni 2016

Mijn plan om afwisselend in klasse A en klasse B te varen, valt bij de 5e Twilightrace al in duigen. Tijdens de mistrijke en windstille Schelderegatta ging ik in op het aanbod om bij Ghost aan boord te stappen tijdens deze Twilight. Voor de eerste keer met een J-boot varen, maar niet voor eerst met Marc Flamand. Ook tijdens één van mijn eerste Twilightraces op de Achiroe was Marc van de partij.

Ik was niet de enige opstapper bij Ghost. Ook de Amerikaanse expat  Don, met zeilervaring, ging mee, weliswaar voor de tweede keer op rij. Hij zorgde voor de genuatrim. Met Saskia was er nog een vrouw aan boord. Zij vaart normaal met Sweeny (J-111) waar ze het voordek voor haar rekening neemt. De pit was haar domein tijdens deze Twilightrace.

Last but not least sloeg ook mijn pluspapa het last-minute aanbod van Marc Flamand niet af om eens mee te varen als ballast. Ronny is de persoon die grotendeels verantwoordelijk is voor mijn zeilmicrobe. In 2005 vaarde ik met zijn toenmalige boot (First 30 E) mijn allereerste wedstrijd, de Schelderegatta. Voor hem lang geleden om nog eens een wedstrijd mee te varen, voor ons allebei lang geleden dat we samen gevaren hebben.

Ik mocht meehelpen op het voordek, gelukkig met twee sterke beren naast mij: Koen & Christophe.

Over naar de wedstrijd van de dag. Met het afgaande tij vaart de B-klasse baan 4: start naar Oosten, AW3 en dan drie rondjes O18-O20-O19. Voor de A-klasse blijft het beperkt bij twee rondjes in baan 3. 

Tijdens de startprocedure was Marc Flamand op zoek naar de beste startplaats. Helaas werkte The Untouchables niet met ons mee en loefden Coen Wohrmann & co ons op tot ver boven de pin-end. Dan maar starten vanop de derde rij. Deze week werd in de B-klasse wel een X-vlag gehesen, voor het eerst tijdens dit seizoen. Batanga VII van Ab Kole was iets te gedreven om goed te starten, maar keerde keurig terug en begon nadien aan een inhaalbeweging.

Tijdens zo’n Twilightraces kom je wel wat te weten. Zo leerde ik vorige week dat Antilope best wel wat wind nodig heeft om goed te varen. Met 16 tot 22 knopen wind uit noordelijke richting komt dit zeker aan hun wensen tegemoet. Zij lagen van begin tot einde aan kop, gevolgd door Byron II. Aan boord van de Ghost zetten we eerst onze tanden in de achtervolging op Byron II om zo de tweede positie over te nemen. Nadat dit lukte, ging onze jacht op Antilope verder. Helaas zonder succes, met de gennaker waren we noodgedwongen om af te kruisen van boei O20 naar boei O19. Hier verloren we kostbare tijd en zagen we Antilope verder uitlopen.

Ook een boei overzeilen is geen strak plan tijdens zo’n korte race. Varen op stromend water blijft vaak toch verrassend, onvoorspelbaar en leerrijk.

Met een weersvoorspelling van 18 graden en een zonnetje vond ik niet nodig om mijn zeilbotten mee te nemen. Wat mij onmiddellijk een spijtgevoel bezorgde bij een onaangekondigde overstag: hoog werd laag, droge voetjes werden nat. Ook dat helpt niet om onze snelheid er in te houden. Excuses Ghost!

Het was wellicht niet de beste wedstrijd van Ghost, maar ik heb er wel van genoten. We zagen Antilope met enige voorsprong voor ons finishen en ik hoopte toch dat ze deze keer wel voldoende voorsprong op cAp hadden. Want ook dat is zeilen: je gunt het de andere boten ook om te winnen.

En Antilope bleek juist voldoende voorsprong te hebben om naast de line honours, ook de eerste plaats in te palmen. Voor het eerst dit seizoen en zeker niet onverdiend. Op 30 seconden eindigde cAp op een verdienstelijke tweede plaats, gevolgd door Byron II. Ghost eindigde op een vierde plaats in het klassement.

Door alle drukte in de B-klasse en mijn drukke bezigheid aan boord heb ik nauwelijks tijd om de andere klasse te volgen. Met 15 boten groeit de A-klasse mooi aan en wordt het ook drukker aan de startlijn. Toch slagen de deelnemers er telkens in om zeer behouden te starten. Aan de finish zorgen ze wel weer voor spannende momenten. De top drie eindigde in gecorrigeerde tijd namelijk op 21 seconden van elkaar. Henrik Hellman trok met Johanna aan het langste eind, gevolgd op 16 seconden door Stéphane Van Den Bergh met Saltwater2 en Steven Jacobs met Spindrift vervolledigt de top drie. Zowel Stéphane als Steven weten ongetwijfeld waar ze die luttele seconden verloren. Op naar de volgende Twilight om beter te doen.

De uitslag staat op onze website. Ron Quinten en Jacintha Dekker zorgden voor foto’s die je op onze Facebook-pagina kan bewonderen.

Woensdag 15 juni doe ik een tweede poging om met Easy Living te varen tijdens Twilightrace 6.

Els a/b Ghost

 

  

Uw reactie wordt pas geplaatst nadat deze is vrijgegeven door de webbeheerder van de WSVO.

Zoeken

U bevindt zich hier:WSVO Home | Wedstrijden | Verslagen Twilight Races | Verslag Twilightrace 5 van 8 juni 2016